Oui Oui, Je m'Ennuie!

Stel je voor, het is al bijna drie weken geleden dat ik nog iets gepost had. Wat gaat de tijd snel, behalve nu, tijdens de blok.
Het waren fijne weken (Culture Club! Mintzkov!eindwerk!)
Laten we even kijken...





Eigenlijk heb k niet meer foto's. Dan heb k misschien toch meer gewerkt dan gedacht. Met resultaat natuurlijk, want ik ben erdoor voor m'n eindwerk. Op 27 juni word k dus misschien verpleegster maar o jee eerst moet ik nog deze vakken afleggen:

- Zorg aan kritiek zieke patiënt (ongehoord moeilijk)
- Traumatisatie en burnout
- Cardiologische Topics (over aspirientjes enzo;)maar dan ietsje ellendiger want aspirientjes waren best wel lekker)
- Neurologie over dementie, depressie en delier (niet veel nieuws)
- Epilepsie (interessant maar moeilijk)
- Slikstoornissen (altijd fijn)
- Hart-Thoraxchirurgie (o jee)
- Technieken: verzorging canule, aspiratie etc.

Daarna moet k nog een presentatie geven, waarvoor k heel wat zal uitvinden,
en daarna nog een examen over de drie jaar (waar ik mij niet op zal voorbereiden, dat zou toch onmogelijk zijn)

Bon! Welken festijn! Jammer dat de tijd nu niet zo rap voorbijgaat als de laatste drie weken.



O ik heb ook nog een nieuw kot,

Post (uit) Namur

Namur is al eventjes voorbij edoch komt er af en toe nog eens een oude bekende bij me langs. Satu, Alberto en Sonia kwamen naar Leuven, Kortrijk en Rijsel. Kortrijk werd het meeste geaprecieerd. Natuurlijk!


Leuven

Leuven

Leuven

Leuven

Rijsel

Kortrijk

Terug in Leuven

Cedric, je bent nog wat vergeten op mijn kot. Wat een rommel toch allemaal!



Haha, tot zover de brave-olivia-die-zelfs-geen-alcohol-drinkt-blog

btw, kom ook maar je leeggoed ophalen

Een dagje Vlaanderen

Om mij voor te bereiden om mijn terugkomst in Vlaanderen ging ik naar Oostende en op de terugweg stopten we nog even in Brugge.






















Deze laatste week heb ik stage op Urgence. Het is supercool! Overal bloed, gebroken benen, en rariteiten in overvloed. Ik zal Namen missen, ik wil hier wel weg maar alleen wegens nostalgie naar mijn vlaamse land.

Tot in het echte leven.
Met dank aan mijn trouwe lezers: Mama, Papa, Michaël, Cedric en Nonkel Polly! (edit: en Tobbi!én Jan!)

Luik op donderdag

Ik was nog nooit in Luik geweest, en u?



















Ik vond het mooi,
en u?

Tot de volgende! Ik weet niet of er nog veel bijkomt aangezien ik vrijdag al moet vertrekken.

paasmaandag in Keulen

Na twee uur rijden aan meestal 160 op de autostrade kwamen we al om half tien aan in Keulen. We kwamen eerst het Ludwigmuseum tegen. Pop Art, Surrealisme, Dadaïsme,Realisme, Picasso, Duitse expressionisten, en nog vele meer.


Het was een mooi, groot museum, helemaal niet duur en zeer weinig volk. Vanuit het museum zagen we dat er een marktje bezig was aan het water dus gingen we daar een beetje kuieren en eten.




Toen vonden we dat het toch eens tijd werd om die Dom van dichtbij te bekijken.


Het is gigantisch. Ik heb geen enkele deftige foto kunnen trekken ervan omdat het plein errond een beetje klein is.



Na de oorlog hebben ze de Dom hersteld maar ook veel nieuwe gebouwen er vlakbij gezet. Nogal chaotisch en totaal niet gelukt, maar bon, de Dom is mooi. Daarna zijn we in Ijscafé Rialto een ijsje gaan vragen aan de Fraülein.


In Keulen zijn er veel kerken en veel musea. Maar één kerk en één museum per dag is genoeg én er was een paasfoor aan de andere kant van de Rijn dus zijn we daar eventjes op treuzenrad gaan zitten.




Erna hebben we nog even rondgetsjoold en naar Theo's show gekeken. In t terugkeren reden we 140 maar ik sliep en voor k t wist was ik weer hier in Namur, ready for the Irish pub.




Daaag!

HOEZEE CASSEE

Dag allen!
ik vertel jullie met plezier het volgende verhaaltje; Madame Whatever nodigde ons uit voor weer maar eens een dagje pret! Je weet wel, dezelfde madame die ons eens meenam op een toer door het wonderlijke Namur! De echtgenoot was ook dit keer paraat en samen cruisden we over de Waalse wegen. Van Durbuy naar Han, van Maredsous naar Floreffe. Wat was het mooi weer, wat was het koud, wat leuk was het en hoe moe ben ik nu wel niet!
(foto hierboven: tweede van links hoort er niet bij)














Op t einde waren we allemaal kapot en we hadden er genoeg van. Het koppel liet ons maar niet gaan, pas rond 21u kwamen we terug aan in Namur. Maar als we moe zijn komen ook de mooiste quotes tevoorschijn.
Een van de mooie quotes van de dag van Satu nadat we met iemand gepraat hadden in de abdij van Floreffe.
echtgenoot:'en, satu, weet je wie dat was?
-'nope'
echtgenoot: 'Wel dat was een priester!'
-'Suprise Suprise'
Haha I loved it.




Gisteren: Multiculturele avond, iedereen maakte een gerecht uit zijn land klaar (ik en quantin: Asperges)